Menu

Ik ben een laatbloeier.. (2)

24 januari 2017

Ik was 33 jaar toen ik mijn huidige partner leerde kennen. Of moet ik zeggen “opnieuw leerde kennen”? Hij had gestudeerd met mijn broer en ik kende hem al. Hij was de eerste waarmee ik ben gaan samenwonen, waarmee ik een kind heb gekregen. Een laatbloeier zogezegd.

Waarom vertel ik dit eigenlijk? 

Als het gaat om (familie)opstellingen.
Is me wel eens gevraagd het concreter te maken. Het is voor sommigen lastig om een -concrete- voorstelling te maken van een (familie)opstelling en wat daar gebeurt. Met een vraaginbrenger. Representanten. En het begint allemaal natuurlijk met de vraag die de vraaginbrenger inbrengt. 

Een reeks.
Om die reden heb ik bedacht om een reeks blogs te schrijven, die mogelijke onderwerpen/ thema’s voor een opstelling aandragen. En, wees daarvan overtuigd, deze reeks is zeker niet compleet! Bedoeld ter inspiratie. 

Drie keer raden waar dit deel over gaat?
Juist! Over liefde, allesomvattend, verliefd zijn, een relatie hebben. Een relatie zijn. En alles wat erbij hoort: trouwen, kinderen, samenwonen. Niet logischerwijs in deze volgorde. 

En? Hoe staat het met de liefde? 
Als vrijgezel was dat het zinnetje dat me deed verzuchten. Op feestjes. Bij familie. Met vrienden. Collega’s. Diep van binnen dan natuurlijk. Want anders had de ander het zo door. En dat kon niet. Mocht niet. Maar het borrelde wel diep van binnen. En ondertussen gaf ik -met tegenzin- antwoord. Ik vertelde ze niet wat ik voelde. Misschien hadden we dan een ander (diepgaander) gesprek gevoerd. Nu was het snel klaar. En ik zat nog met het gevoel. 

Want wat de ander niet wist… 
Is dat die vraag mij elke keer zoveel pijn deed. Omdat mijn verlangen zo ontzettend groot was! Naar een partner, een vriend. Een relatie hebben. 

Ik was eerder een mannen-vrouw dan andersom.
Ik vond het niet lastig om te “communiceren” met mannen, had zelfs veel mannelijke vrienden. En die werden dan vervolgens verliefd op mij. Maar ik niet op hen. En dat snapte ik niet, want waarom dan niet? Totdat ik een opstelling deed, waarbij mijn gezin van herkomst werd opgesteld. En ik daarna dus ineens mijn partner ontmoette. Ineens? Ja, twee dagen later. Hoe mooi is dat? 

De liefde vinden heeft veel met van jezelf houden te maken. Hoe kan een ander van jou houden als je niet van jezelf houdt?

Goeroes. 
Tegenwoordig zijn er veel “goeroes” die je vertellen wat je (niet) moet doen, hoe het leven (niet) in elkaar steekt en wat je moet doen om het te veranderen. Zo ook Tony Robbins. Hij heeft zelfs een documentaire die heet “I’m not your guru” (overigens: een aanrader). En in dit filmpje vertelt hij over de vier soorten liefde die er is. Als je kijkt naar jezelf, bij welk “stadium” ben jij? En wat zegt dat over jou? 

En ook: misschien wil je wel liefde maar niet zozeer een relatie. Dat kan ook natuurlijk. Whoopi Goldberg zegt daar iets over in het volgende filmpje

En nu: concreet! 
In 2017 organiseer ik maandelijks een opstellingsavond. Met verschillende thema's.

En…

  • Heb je het gevoel dat je klaar bent voor de liefde maar dat de liefde nog (steeds) niet komt?
  • Merk je dat het (on)bewust een bepaalde stempel op je leven drukt?
  • Wil je weten wat je daarin tegenhoudt, blokkeert?
  • Wil je ontdekken wat je -van jezelf- in kunt zetten om het op een andere manier te benaderen?


Dan kun je dit als vraag inbrengen tijdens de avond. We gaan dan zien wat jouw opstelling op maat brengt aan inzichten. En kijken we wat jouw eerste stap is! 

Meer weten? 
Neem gerust contact met me op om te bespreken of jouw vraag kan worden neergezet in een opstelling. 

Links.